Hâfız’ın Kaleminden

Kişisel gelişim: Fiziksel ve metafiziksel olarak iki kısma ayırabiliriz. Bizim önceliğimiz metafiziksel yani ruhsal olacaktır. Çünkü ruhsal olarak çöken bir kişi fiziksel olarak da çökmüştür. Ruhun gıdası nedir peki? Ruhun gıdası bilinçtir. Bilinç nedir? Bilinç idrak ettiklerimizdir. Her idrak ettiğimiz bizi ruhsal bakımdan ayağa kaldırmaz, beraberinde tutunacak bir ip dayanacak bir duvar gerekir. Örneğin; geçmişimizde yaşadığımız travmaya sebebiyet verecek bir olay, bizi olumsuz yönden etkiler. Bunun bilincinde olabiliriz ancak bu bilinç bizi ruhsal bağlamda olumlu etkilemez. Bizi ruhsal bağlamda olumlu etkileyecek; yaşadığımız olaya yaşanılan bir olaydı, bende şöyle bir etkisi oldu, önümde kaybedemeyeceğim bir “şu an”ım var, arkama bakarak önümü görmezden gelemem bakış açısıdır. Kişisel gelişim konusunu teoride bitirmek için öncelikle merhalelere ayıracağız. Teoride biterse, pratik ve istikrar ile rayına oturur.

Yaşanılan bir olay, bir bakış açısı ve “şu an”a odak.

Hayatımız olaylar üzerinden gelişir. Bunun için ek bir çabaya ihtiyaç yoktur. Çabamızın etken olmadığı olaylar da gelişmektedir. Elimizde olmayan nedenlerden ötürü gerçekleşen ve gerçekleşmesine sebebiyet verdiklerimiz.

Bir dert, bir derman, bir ferman…

Elimizde olmayan nedenlerden ötürü yani bizden bağımsız ve bir o kadar da bizi bağlayan bir mesele. Önce işitme ve tatma, ardından benimseme. İşittik duygusal bir tepki verdik, o hadiseyi tattık ve benimsedik.

Beyin, kalp ve ruh.

Dert sahibi olunca derman arar insan, bu bizim fıtratımızda var. Derman yeterli gelmeyebiliyor. Bir derdin birden fazla dermanı olabiliyor da yeni ya da başka bir derdin aynı reçete ile derman bulması düşünülemiyor. O yüzden bir ferman gerekli. Başvurulacak derman verecek, yol gösterecek ve yol yordam öğretecek bir ferman… Dermanın yazılı olduğu bir mektup. Derman fermanın bir yorumu kabilindedir.

Beyin derdi, kalp dermanı, ruh ise fermanı arıyor.

Dert sadece duygularımıza hitap eden değildir. Aynı zamanda insanın hayatını dosdoğru yaşayabilmesi ve başkalarının hayatını dosdoğru yaşatabilmesi için insanın kendine yüklediği veyahut insanın bilincine varmadan kendisine hayatın bir “dert”siz olamayacağı için yüklenen bir “fikir”dir.

Derman içimizde gizli olabilir, dert bir fikir, derman bir fikir… Ferman dememizle neyi kastettik? Ortalıkta birçok kitap var hepsinin de dosdoğru olduğu söylenemez. Biz neye başvuracağız? Düşünürlerin çok da düşünür olduğundan da bahsedemeyiz. İlahi bir kaynaktan aktaran bir elçi var. Tam da bahsettiğimiz “ferman”, ta kendisinde mevcut. Hayatına baktığımızda bizim için “en güzel örnek”. Kur’an’dan alıyor mesajı, önce nefsinde uyguluyor, sonra arkadaşlarına derman oluyor. İhtiyacımız olan da işte bu.

Yazımızda uzun uzun konuşmadık bilakis az söz ile çok mana kastetmeye çalıştık. Yazımızın okunup üzerinde düşünülmesini istedik. “Fikir değerlidir, tefekkür edildiğinde.” dedik. Topu size bıraktık. Yaklaşımımız güzel bir zihin ile metinde dikkat çektiğimiz kelimelere tefekkür ederek bakmak olacak.

Vesselâm.